چرا ارزش بازار رمزنگاری عامل هوش مصنوعی 2 میلیارد دلاری تا سال 2030 به 200 میلیارد دلار می رسد؟

هوش مصنوعی وارد مرحله جدیدی می شود که در آن سیستم ها از پاسخ دادن به سؤالات به تکمیل مستقل وظایف دنیای واقعی تکامل می یابند. به‌جای تولید متن یا تصاویر، عوامل هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای برای جستجوی اطلاعات، تعامل با نرم‌افزار، هماهنگی با سایر عوامل و انجام تراکنش‌های مالی از طرف کاربران طراحی می‌شوند. این تغییر منجر به ظهور آنچه شرکت کنندگان در صنعت به عنوان اینترنت عامل توصیف می کنند، است، که اکوسیستمی است که در آن عوامل نرم افزاری مستقل با هم ارتباط برقرار می کنند، به داده های سازمانی دسترسی پیدا می کنند و تراکنش ها را با حداقل مداخله انسانی کامل می کنند. برخلاف اینترنت مبتنی بر اپلیکیشن امروزی، این مدل بر پروتکل‌های ارتباطی استاندارد، دسترسی امن به داده‌ها، سیستم‌های پرداخت قابل برنامه‌ریزی و زیرساخت تسویه حساب همیشه روشن متکی است. چندین رهبر صنعت، از جمله گوگل، مایکروسافت، OpenAI، Anthropic، Coinbase، Stripe، Visa، PayPal، Circle و مؤسسات مالی بزرگ، به طور فعال زیرساخت های مورد نیاز برای این انتقال را ایجاد یا آزمایش می کنند. در همان زمان، پذیرش سازمانی شتاب می گیرد و سازمان ها به طور فزاینده ای فراتر از پایلوت های هوش مصنوعی به سمت استقرار تولید حرکت می کنند. این تکامل پیامدهای مهمی برای دارایی های دیجیتال دارد. استیبل کوین ها، پرداخت های قابل برنامه ریزی، تسویه حساب مبتنی بر بلاک چین و تجارت ماشین به ماشین در حال تبدیل شدن به اجزای حیاتی سیستم های هوش مصنوعی مستقل هستند.در حالی که بخش رمزنگاری عامل هوش مصنوعی امروزه نسبتاً کوچک باقی مانده است، چندین شرکت تحقیقاتی بر این باورند که پتانسیل رشد بلندمدت آن می‌تواند قابل توجه باشد اگر پذیرش سازمانی، زیرساخت پرداخت و چارچوب‌های نظارتی به بلوغ ادامه دهند. 1. روایت هوش مصنوعی در حال تغییر است مرحله اول هوش مصنوعی عمدتاً توسط زیرساخت ها هدایت می شود. سرمایه‌گذاری روی نیمه‌رساناها، محاسبات ابری، مدل‌های زبان بزرگ (LLM) و مراکز داده در مقیاس فوق‌العاده متمرکز بود که هوش مصنوعی مولد را ممکن کرد. اکنون مرحله جدیدی در حال ظهور است. به‌جای تولید پاسخ‌ها، سیستم‌های هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای برای انجام وظایف مستقل توسعه می‌یابند. این سیستم‌ها معمولاً به عنوان عوامل هوش مصنوعی شناخته می‌شوند که می‌توانند از طریق گردش‌های کاری چند مرحله‌ای استدلال کنند، با برنامه‌های نرم‌افزاری تعامل داشته باشند، اطلاعات را از منابع متعدد بازیابی کنند، با سایر عوامل هوش مصنوعی ارتباط برقرار کنند و اقداماتی را از طرف کاربران انجام دهند. این نشان دهنده تغییر از هوش مصنوعی به عنوان دستیار به سمت هوش مصنوعی به عنوان یک اپراتور مستقل است. به عنوان مثال می توان به موارد زیر اشاره کرد: رزرو سفر / پرداخت قبوض / مقایسه محصولات / سفارش خواربار مدیریت سبد سرمایه گذاری / برنامه ریزی جلسات / اجرای جریان های کاری به جای اینکه انسان ها به صورت دستی در هر برنامه ای پیمایش کنند، عوامل هوش مصنوعی به طور فزاینده ای به رابطی تبدیل می شوند که با خدمات دیجیتال در تعامل است.